Het is niet persoonlijk
Morgenochtend is het een week geleden dat wij in de ochtend beneden kwamen en vanuit ons raam zagen dat onze rubberboten op trailers daar ineens niet meer stonden. Een grote schok voor ons. We vragen ons nog steeds af hoe het nu mogelijk is geweest dat alletwee onze rubberboten met trailers gestolen hadden kunnen worden zonder dat iemand iets gezien heeft. De kinderen slapen sinds deze gebeurtenis niet zo goed. Ze zijn ineens bang in ons eigen huis en durven ook niet meer alleen naar het toilet in de nacht. Ik vind het erg dat ze nu met een angst leven. Ik probeer ze te vertellen dat het niet persoonlijk was wat die boeven gedaan hebben.
← Tevreden